Osobną sprawą są oczywiście sposoby wyświetlania warstw: inline – dla warstw, które mają ze sobą sąsiadować w poziomie (a także umożliwiać nakładanie się) – i block , np: dla tych, które mają się bezwzględnie rozpychać i markować zadaną ilość miejsca. (tu – koniecznie musi być uwzględnione pozycjonowanie typu “relative” – w przeciwnym razie – nici ze skutecznego rozpychania…)

W zasadzie, nie sposób zbudować porządny layout oparty na css bez tych atrybutów.

Eric Meyer napisał sporo świetnych rzeczy o CSS, niestety – nadal brakuje mi źródła wiedzy praktycznej – z dokładnym wyjaśnieniem niektórych bardziej pokrętnych konstrukcji… Stąd moje zapiski – w zasadzie mające bardziej charakter osobistych notatek – niż źródła wiedzy dla innych

Ale keidy przy każdym projekcie webowym, walka z ułomnościami IE zajmuje mi ok. 35% czasu, to przestaje już być zabawne.

Środowisko “jest świadome” i dlatego powstaje mnóstwo wartościowych inicjatyw – od www.ie6.pl począwszy – na bardziej technicznych, jak www.positioniseverything.net kończąc.

Zauważyłem jednak, że zbyt często umykają mi moje własne rozwiązania dość powtarzalnych problemów – jak choćby ułomność w zakresie wyświetlania modyfikowanej listy, z parametrem bullet “inside”.
Rozwiązanie jest dość proste… Unikać parametru “inside” – i niwelować pożądany efekt marginesami, oraz podać komplet wymiarów elementów DIV, w których osadzamy treść. No nie jest to idealne rozwiązanie – ale czy cos co ma związek z IE6 może mieć znamiona ideału?

Teraz z pewnością częściej będe pisał o podobnych kwiatach… dlaczegóż inni mają się tak samo męczyć jak ja – i co gorsza – tracić czas, nerwy i prąd.

A właśnie… W zasadzie można by ich oskarżyć o bezsensowne zawyżanie emisji CO2!
W końcu gdyby przeliczyć te zmarnowane godziny na kilowaty…..