Zgodnie z oczekiwaniami, poważne “wzięcie na warsztat” obnażyło klika słabości tego narzędzia – i trochę o tym napiszę – bo choć poczynione odkrycia trochę martwią – częściowo dają się obejść lub zniwelować.
Trzeba też wspomnieć o miłych zaskoczeniach, dzięki którym – C5 może nie stanie się od razu idealnym substytutem innych CMS-ów jakich używam – ale z pewnością jest znakomitym, godnym polecenia narzędziem do wygodnego budowania stron www – średniej/mniejszej skali, tym bardziej, że rozwija się dość dynamicznie i raczej można liczyć na to, że wspomniane tu wady wkrótce znikną – może tez za moją sprawą, bo nie omieszkam zgłosić kliku postulatów autorom C5.

Co na wstępie trzeba wiedzieć o C5?

Po pierwsze – pojedyncza strona to nie strona ani nawet nie “węzeł” w typowym, CMS-owym znaczeniu.
C5 posiada “kolekcje. Posiadają te same atrybuty co strony w innych środowiskach. A skąd ta nazwa?
Otóż na każdej ze stron, w każdym z predefiniowanych przez szablon, pól edycyjnych możemy zamieścić dowolną liczbę tzw. “bloków”, czyli części funkcjonalnych, wśród których “z biegu” C5 oferuje choćby galerię, formularz wyszukiwania, slideshow, media (flash, streaming itp.) – czy najbardziej podstawowe i najistotniejsze – czyli filtrowaną treść html (z użyciem edytora WYSIWYG – MCE, lub czysty, niczym nie ograniczony html – pisany “ręcznie”.
Stąd termin “kolekcja” jest wyrażeniem trafnym. Samo organizowanie kolekcji w strukturę drzewiastą, jest już jak najbardziej typowe.

Może zaczniemy od braków – zeby móc zakończyc pozytywnie

1. Utrudniona / słabo udokumentowana możliwość zamieszczania bloków funkcjonalnych na stałe w szablonach (template-ach)
   Niektóre bloki można zaszyć w dość prosty sposób, inne – wymagają wstrzykiwania sporych ilości kodu php do szablonów.
   API jest udokumentowane – jednak nie dość dobrze , przez co często bazować trzeba na forum concrete5.com…
   Warto wspomnieć, ze można umieszczać dla poszczególnych szablonów domyślnie widoczne bloki, czasem jednak prościej by było zawrzeć w kodzie stosowne wywołanie…
2. Stosunkowo wolne działanie na niektórych serwerach (np: przy typowym hostingu współdzielonym)
   Można nieco przyspieszyć C5, dzięki kilku prostym zabiegom konfiguracyjnym, o których mowa TUTAJ, jednak  jQUERY i prosta “modyfikowalność” stron kosztuje…
3. Drobne błędy związane z aktualizacją niektórych tabel, co owocuje od czasu do czasu błędami MySQL-a, lub nieprzewidywanymi efektami wizualnymi.
   Część błędów znika sama, a inne – no cóż – trzeba nauczyć się je “obchodzić”
4. Brak rozbudowanych statystyk odwiedzin.
   Niektórzy obchodzą to małymi modyfikacjami silnika C5, niestety – to może powodować komplikacje w trakcie korzystania z dodatków, które bazują na podstawowej, niezmodyfikowanej postaci c5.
5. Ubogie ustawienia globalne systemu
   Nie da się np: sterowac mechanizmem “akceptacji zmian”, nie ma też ustawień dotyczących dedykowanych stron z błędami (choć możne je definiować, jako statyczne pliki)
6. Mechanizm wersjonowania dokumentów  usuwa nowsze wersje dokumentu, jeśli wybierzemy którąkolwiek z poprzednich (przepadają ew. zmiany)
7. Brak możliwości programowania czasu publikacji
   Pozornie nie wielka wada  - nie da się jednak zmusić C5 do zautomatyzowanego publikowania / ukrywania stron.
8. Brak możliwości “wyłączenia publikacji” stron
   Nie da się “tymczasowo ukryć” strony. Można ją usunąć , lub ukryć przed wyszukiwaniem – nie da się jednak zawiesić publikacji.
9. Brak integracji z portalami społecznościowymi
   Może nie jest to jakaś dramatyczna wada, a jednak jedyne co jest do dyspozycji to guziki pomagające w propagowaniu treści. W sumie – dobre i to.

Zalet jest chyba jednak więcej…

1. jQuery – nowoczesny komponent wykorzystywany prze wielu funkcjonalnych elementach systemu
   Zarówno panel administracyjny jak i galerie, formularze oraz  gadżety nawigacyjne czerpią z Ajaxa pełnymi garściami.
2. Przetwarzanie formularzy z przechowywaniem w bazie danych i opcją powiadamiania przez email
   Świetna funkcjonalność do zbierania wszelkich informacji. Do tego – z defaultu zabezpieczona przez kody captcha.
   Edytor formularzy jest tak prosty jak to tylko możliwe. A mimo to – cała funkcjonalność sprawdza się znakomicie.
3. Elastyczność w edytowaniu stron
   Pokrętna logika organizowania treści ma wiele dobrych stron. Przy odpowiedniej, przemyślanej konstrukcji szablonów, nasze strony będa miały jednolity wygląd, a jednocześnie layout niczym nas nie będzie ograniczał. Obszary, na kórych możemy dysponować treścią, definiuje się bardzo łatwo.
4. Schowek umożliwiający powielanie skonfigurowanych bloków
   Proste rozwiązanie pozwalające na kopiowanie i umieszczanie prekonfigurowanych bloków, gdziekolwiek zajdzie taka potrzeba. Schowków może być wiele, można je współdzielić między użytkownikami i zarządzać nimi.
5. Każda strona może posiadać wiele aliasów URL
   Miła rzecz – zwłaszcza kiedy migrujemy stronę z innego systemu i chcemy zachować stare, spozycjonowane URL-e
6. Wiele, doskonałych dodatków
   Galerie oparte o flash-a lub jQuery, dodatki nawigacyjne, rozszerzenia administracyjne – wszystko instalowane z poziomu panelu administracyjnego – zarówno darmowe jaki i płatne (choć w zupełnie sensownych cenach: 15-35USD ).
7. Zarządzanie plikami, z kodowaniem url
   Doskonały w obsłudze manager plików, choć nastawiony głównie na zarządzanie obrazami – daje duża swobodę działania i przechowuje informacje o plikach w bazie danych, dzięki czemu nie ma ryzyka ustalenia lokalizacji w systemie plików, a przy tym wykorzystuje grupowanie tematyczne, co upraszcza tworzenie galerii, pokazów slajdów itp.
8. Zintegrowany z edytorem MCE, edytor i manager obrazów “Picnik“, który umożliwia obróbkę zdjęć online.
   Zgromadzone obrazy można łatwo edytować używając doskonałego i miłego dla oka edytora działającego we flash’u.
9. Dobry mechanizm cache’owania treści – niestety bez możliwości kontroli nad nim.
   Cache jest mocno wykorzystywany zwłaszcza przez bloki wykorzystujące grafikę w postaci przetworzonej (np: przeskalowane dynamicznie obrazy użyte w galerii czy obiekcie “zoom image”)
10. Przenośność
    Migrowanie C5 między serwerami jest na prawdę łatwe. Dla mnie to ważna cecha… (jedyne co trzeba zrobić po przenosinach , to ponowne wygenerowanie “community-key” aby móc pobierać pakiety przez panel administracyjny)
11. Intuicyjna obsługa
    Nawet osoby “zielone” w obszarze zarządzania treścią, poradzą sobie.  Przeciętny użytkownik nie musi nawet oglądać panelu administracyjnego. Wszystkie zmiany może wykonywać przeglądając stronę i klikając stosowne gadżety w trybie edycji…
12. Dobre wsparcie techniczne
    C5 jest już dojrzałym produktem. (Kiedy to piszę, mamy wersję 5.4). Forum użytkowników zawiera masę ciekawych rozwiązań i wskazówek, a sami autorzy nie szczędzą czasu na przygotowanie screencastów na tematy związane z wieloma aspektami obsługi i adaptacji C5.
    Jest też polska “grupa wsparcia”, dzięki której możemy np: pobrać polskie locale. (KLIK)

Dla kogo jest Concrete5?

Łatwiej by było chyba napisać do czego na pewno się nie nadaje…
A nie nadaje się na pewno do budowania portali, katalogów czy serwisów społecznościowych. To zupełnie inne narzędzie.

Idealny do budowania mniejszych serwisów, gdzie strona wizualna jest ważniejsza często, od treści – lub też – konstrukcja strony wymusza zmienne sposoby prezentacji treści.
Słowem – pierwotne hasło “Concrete5 is for marketing”  jest drogowskazem.
Obecne – “CMS made for Marketing,but built for Geeks!” – jest trochę na wyrost – lub może raczej jest obiecującą zapowiedzią na przyszłość.

To narzędzie dla tych, którzy chcą łatwo budować serwisy www i bezstresowo nimi zarządzać. …I niech się tylko później nie łudzą, że dostaną cokolwiek więcej niż im mówiono
C5 to sympatyczne, przyjemne w użyciu narzędzie, nie posiadające jednak wielu, ważnych, zaawansowanych funkcji, typowych dla skalowalnych, modułowych systemów CMS takich jak drupal czy nawet prostych – acz użytecznych – jak Etomite.
Świetnie jednak wpisuje sie w potrzeby przeciętnego klienta, który po wdrożeniu serwisu www postanawia samodzielnie zarządzać powierzoną stroną.

Tak też zamierzam go “sprzedawać” – bo cokolwiek by nie mówić – wart jest poznania i przegryzienia się przez proces adaptacji.
(powstaje właśnie nowy serwis jednego z naszych klientów, oraz agregator treści, pod znanym już – acz niewypromowanym szyldem…

Premiery – przed końcem września!

Świetny i prosty tutorial, gdzie krok po kroku budowany jest layout portalowy.
Bez eksperymentów i ględzenia.

Jedna wiedzie przez jego środek – i prowadzi do rozwiązania.
Druga zaś – na około – i oznacza jego ominięcie.
Nie zawsze wymijanie problemu jest złe – jednak to co robi firma microsoft, jest zdumiewające.

Nie od dziś wiemy, jak pracuje się z kodem html i stylami css w produktach firmy z Redmond.
Sporo się poprawiło z biegiem lat – jednak wiele jest jeszcze do zrobienia.
Microsoft, aby wspomóc zszargane nerwy webmasterów i developrów, jak również aby zapewne odeprzeć argumenty dotyczące swej bierności w tych kwestiach , wypuściło serię porażających narzędzi do walidacji arkuszy CSS pod kątem Office 2007 (np: sharepoint-a).

I co ciekawe – wcale nie ograniczono się do dodatków dla office-a. Znany i lubiany Dreamweaver również został dostrzeżony i można go wyposażyć w jakżesz miłe opcje walidujące pod kątem programistów z m$.

Cóż. Każde rozwiązanie cieszy, o ile tylko wnosi coś nowego.
Nie jest to rzecz zupełnie nowa – acz wyszperałem ją dopiero teraz i niniejszym – dzielę się tym z Wami.

MSDN part 1.

MSDN part 2.

Ostatnie znalezisko związane jest z modufikacjami sklepu opartego o silnik Magento. I choć samo znalezisko nie dotyczy tego zagadnienia – świetnie uderza w problem, z jakim się borykam obecnie…
Prezentowany “baton” można nabyć w niezwykłym sklepie online`owym: popandshorty.com.

Nawet jeśli nie po zakupy – to przynajmniej po miłe dla oka “dizajny” warto tam zajrzeć. Kobiece spojrzenie na projektowanie bywa odświeżające.

Awsome…

Warto też poznać odpowiedź na pytanie: “do web sites need to look the same in every browser?“.

Styl dla batona poniżej:

Osobną sprawą są oczywiście sposoby wyświetlania warstw: inline – dla warstw, które mają ze sobą sąsiadować w poziomie (a także umożliwiać nakładanie się) – i block , np: dla tych, które mają się bezwzględnie rozpychać i markować zadaną ilość miejsca. (tu – koniecznie musi być uwzględnione pozycjonowanie typu “relative” – w przeciwnym razie – nici ze skutecznego rozpychania…)

W zasadzie, nie sposób zbudować porządny layout oparty na css bez tych atrybutów.

Eric Meyer napisał sporo świetnych rzeczy o CSS, niestety – nadal brakuje mi źródła wiedzy praktycznej – z dokładnym wyjaśnieniem niektórych bardziej pokrętnych konstrukcji… Stąd moje zapiski – w zasadzie mające bardziej charakter osobistych notatek – niż źródła wiedzy dla innych

Oto mały przykład atrybutów w znaczniku “input”:

<input type="image" src="image.jpg" width="100px"; height="100px" style="vertical-align: middle;" />

Można też zapewnić sobie jeszcze większe pole manewru stosując javascript:

<a href="javascript:document.myform.submit()"
onmouseover="document.formularz.sub_but.src='butdown.gif'"
onmouseout="document.formularz.sub_but.src='butup.gif'"
onclick="return jakastamzmienna()">
<img src="butup.gif"
width="143" height="39" border="0" alt="wyślij formularz"
name="sub_but" /></a>

Ale keidy przy każdym projekcie webowym, walka z ułomnościami IE zajmuje mi ok. 35% czasu, to przestaje już być zabawne.

Środowisko “jest świadome” i dlatego powstaje mnóstwo wartościowych inicjatyw – od www.ie6.pl począwszy – na bardziej technicznych, jak www.positioniseverything.net kończąc.

Zauważyłem jednak, że zbyt często umykają mi moje własne rozwiązania dość powtarzalnych problemów – jak choćby ułomność w zakresie wyświetlania modyfikowanej listy, z parametrem bullet “inside”.
Rozwiązanie jest dość proste… Unikać parametru “inside” – i niwelować pożądany efekt marginesami, oraz podać komplet wymiarów elementów DIV, w których osadzamy treść. No nie jest to idealne rozwiązanie – ale czy cos co ma związek z IE6 może mieć znamiona ideału?

Teraz z pewnością częściej będe pisał o podobnych kwiatach… dlaczegóż inni mają się tak samo męczyć jak ja – i co gorsza – tracić czas, nerwy i prąd.

A właśnie… W zasadzie można by ich oskarżyć o bezsensowne zawyżanie emisji CO2!
W końcu gdyby przeliczyć te zmarnowane godziny na kilowaty…..