Dotykowy ekran o rozdzielczości 640×360 pix, wifi, Symbian S.60 piątej generacji – i slot kart – z defaultu zapchany kartą mikro-SDHC 4GB – sprawiają, że biorąc go do ręki, rozstajemy się z nim niechętnie.

Nic tylko zacząć prace nad oprogramowaniem nowej zabawki.
Pełnowymiarowa klawiaturka QWERTY wyświetlana na ekranie, sprawia, że pisze się bardzo wygodnie – i nawet użycie klienta SSH nie będzie już kłopotem.
Co najważniejsze jednak – można używać aplikacji flashowych oraz oczywiście Pythona (obecnie, port w wersji 1.9.4) dzięki czemu mam nadzieję zacząć eksperymenty z oprogramowaniem najlepszych feature`ów jak “akcelerometr” czy touchscreen.
Zupełnie celowo nie piszę o aparacie czy integracji softu z portalami społeczościowymi, bo to gadżety bardzo młodzieżowe – mało istotne dla odbioru tego urządzenia.
Cieszy fakt, że Nokia celnie uderzyła w nisze okupowaną przez Samsunga – a jednocześnie udostępniła to , co tak lubię w Nokiach serii E.

Pozostaje się tylko zastanowić, jak będzie wyglądał mój kolejny telefon… Czy będzie posiadał tylko jeden proc? czy może będzie już suportował wirtualizację, a może będzie miał gniazdo HDMI do pracy z “większym” ekranem?

Kierunek rozwoju technologii mobilnych zdumiewa. W pozytywny sposób na szczęście.
Pytanie tylko – jak trwałe okażą się te urządzenia. Oby dwuletnia gwarancja wystarczyła…

- Własne narzędzia do sterowania pracą smartfonu (np: zdalne uruchamianie funkcji aparatu)

- Zwiększenie funkcjonalności dzięki wykorzystaniu gotowych bibliotek.
Garść powiązanych linków – poniżej:

http://opensource.nokia.com/projects/pythonfors60/index.html
http://thegum7.googlepages.com/pys60bluetoothconsole

Oto, po 16 latach od zakupu pierwszego, poważnego komputera – A500 (Commodore Amiga), znów stałem się posiadaczem komputera A500. Jednak nie z nudów, czy przesadzonego poczucia sentymentu.
Zwyczajnie, potrzebowałem rozsądnego narzędzia pracy.
To nie żart – po prostu, tym razem moje A500  firmuje Toshiba …Nie będzie porównania – bo to bezcelowe.
Odniósł bym się jedynie do stopnia ekscytacji zakupem – w 1993 roku – i obecnie.
Fanatycznego zachwytu z lat młodzieńczych, nic już nie przebije… Tym niemniej, nawet teraz, będąc zmanierowanym gadget-junkie, potrafię z siebie wykrzesać nieco radości z nowych zabawek.

Komputery przenośne od dawna posiadły niezłą wydajność – i co nie mniej ważne (dla mnie) – zaczęły cieszyć oko, dzięki czemu korzystanie z nich nie jest już dziwnym manieryzmem – tylko codziennością.
Stąd, wybierając Toshibę A500/13C – kierowałem się  zarówno wydajnością jak i wyglądem i wartością dodaną – co w tym przypadku oznacza  głośniki Harman/Kardon oraz złącze E-SATA pozwalające na bezkompromisowe wykorzystanie dużych dysków zewnętrznych.

Nowa Toshiba nie sprawia , że zarywam noce – jak to miało miejsce w przypadku Amigi. Pozwala jednak mieć nadzieję, że kreatywność rozwinie się tak jak wówczas, gdy z wypiekami rozgryzałem pierwsze programy graficzne takie jak DeLuxe Paint , czy Real3D.

Podobieństwa można się też doszukać w odmiennej stylistyce. Nieco oddalonej, od uśrednionego, azjatyckiego sznytu.
Tak jak niegdyś dziwiło, że nowoczesny komputer 16-bitowy, może mieć  korpus i klawiaturę w jednym kawałku – bez kabli i kilogramów blachy…

NIm jednak przejdziemy do zglębiania jego tajemnic, mamy jeszcze sporo do zrobienia w zakresie rozpoczetych projektów – z użyciem wersji 10.

Zakończona współpraca z firmą Mikomax
daje wreszcie swobode wyboru nowych projektów.
Nowe plany – to kreatywne przedsięwzięcie z przeznaczeniem na portfolio w portalu “cgtalk”. Mam nadzieję, ze pierwsze update`y pojawią się juz wkrótce. Nowa stacja robocza z pewnoscią okaże się bardzo pomocna. Czas renderowania scen skrócił się ponad 3 krotnie! (w odniesieniu do dotychczasowego sprzętu).

Świat idzie naprzeód – a my razem z nim, czerpiąc garściami z fantastycznych zdobyczy świata IT .

Każda forma terapii jest dobra – o ile jest skuteczna

Po co więc myślec ile jeszcze do zrobienia?